แฮปปี้นะ

posted on 09 Feb 2014 22:55 by bong
ขอให้โชคดีนะ
ขอโทษด้วย
 
เอาเถอะ สู้ๆ

คอนโด คอนโด่ คอนโด้ว

posted on 02 Feb 2014 01:26 by bong  in live
เนื่องด้วยอยู่บ้านมานาน ทำงานมาก็หลายปีแล้ว
เริ่มรู้สึกว่าเป็นภาระกับที่บ้าน แล้วก็ต้องการความเป็นส่วนตัวมากขึ้น
ด้วยอาการจิตตกที่ไม่คงเส้นคงวา บางทีก็ไม่อยากเจอหน้าคนรู้จัก
เลยทำให้ตัดสินใจเลือกหาที่อยู่ใหม่
ตอนแรกก็คิดว่าบ้านเล็กๆดีมั้ย ไกลๆเมือง ราคาไม่ถึงสองล้านแต่ไม่มีรถ ไม่คิดจะขับ
ขืนขับมีเลือดแน่ๆ
เลยคิดว่าคอนโดน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี จากไลฟ์สไตล์ ความเป็นส่วนตัว สิ่งอำนวยความสะดวกหลายๆ
คอนฟลิกก็ไม่ได้มีอะไรมาก ระหว่างหอกับคอนโด .. ไหนๆแล้วก็ศึกษาไปเลย จะได้รู้กันหน่อย
 
เริ่มเล็งคอนโด จริงๆมีถูกใจไว้แล้ว
มีแต่คนบ่นอยู่คอนโดใกล้บ้านจะอยู่ทำไม.. นั่นสิ แค่ต้องการจะอยู่ "แค่" คนเดียวเท่านั้นแหละ
แต่แถวบ้านแม่งก็สุดยอดแห่งคมนาคมอยู่แล้ว รถเมล์ รถตู้ เรือ (และรถไฟฟ้าอีกสองสายที่ไม่ได้คาดหวัง) เท่านี้ก็พอ
ตอนแรกก็ว่าจะปักใจ แต่พี่ก็บอกให้ดูๆไปเลย ไม่ต้องรีบนักหรอก
ตอนนี้ก็เลยพยายามวิ่งๆดู รอบๆบริเวณที่คุ้นเคย และเดินทางสะดวก ราคาอาจจะสูงไปบ้าง แต่ก็น่าจะอยู่ในสโคป
ชานเมือง เดินทางสะดวก ส่วนกลางดีประมาณนึง ห้องไม่ต้องใหญ่ สเปซลงตัวก็น่าจะพอแล้ว
 
ไปดูมาสี่ห้าโครงการ มีในใจที่หนึ่งแล้ว อีกที่น่าจะไปดูเร็วๆนี้  แต่ก็หาต่อๆไป ไม่รีบมาก
 
มือสอง เพิ่งรู้วันนี้ว่าจ่ายทีต้องจ่ายก้อน ไม่สามารถผ่อนโครงการได้ รีเซลล์ มือสองนี่ เตรียมตัดไปได้เลย แค่ใบสัญญายังต้องมีค่าเปลี่ยนเลย อันนี้น่าจะเป็นเคสท้ายๆที่ดู
 
ระหว่างนี้ก็คงเก็บเงินไปเรื่อยๆ ทีละนิด ทีละนิด
 
เงินเป็นล้านจะเสียไป ค่อยๆดูนะ
//เตือนตัวเอง
หลังจากได้วะคอมซัง 13HD มาไม่นาน จับไปโปรเจคเดียวและยังวาดไม่ถึง 10 รูปด้วยซ้ำก็ค้นพบว่า
เราคงไปด้วยกันไม่ได้
 
เลยตัดสินใจ หาคนรับช่วงต่อ ซึ่งก็ปล่อยมานานทีเดียว
จนกระทั่งวันนี้(เมื่อวานนี้) ก็มีพี่คนนึงติดต่อมา
นัดคุยและเอาของไปให้
 
แต่คนใช้ไม่ใช่เขาเอง
แต่เป็นลูกสาวของพี่เค้า ซึ่งตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร
 
พอได้เจอกัน ทันทีที่น้องเห็นวะคอมซังนั้น พลังของความดีใจและความสุขของน้องเค้า ส่งผ่านมาอย่างแรง
เราแอบตกใจเล็กๆ และดีใจมากๆ (ในใจ) ไม่รู้ทำไม
และน้องเค้าเอาปากกาจิ้มลงบนจอเท่านั้นแหละ ....... ไม่ติด
 
หาอยู่นาน พอร์ท usb โน๊ตบุคเราเสียนี่เอง ยังดีที่มีพอร์ทนึงยังใช้ได้ เงิบไป 60 สเต็ป
 
 
แต่เราเห็นหน้าน้องเค้าเวลาวาดลงจอรู้สึกน้องเค้าดีใจมากๆ
(อีกครั้ง เพราะโฟโต้ช็อปเราเส้นเด้งตลอด ไม่รู้ทำไม)
 
ตอนเราใช้ เราวาด เราเหนื่อยมากเลย รู้สึกดีทีเดียวที่มีคนมารับช่วงต่อ
เพราะว่าไปก่อนหน้านั้นเราก็แทบไม่ได้แตะมาพักใหญ่ๆเลย (ใช้แต่วะคอมซังอันก่อน เพราะชินกว่า)
รู้สึกดีใจมากๆเลย ที่น้องเค้าได้ใช้น่ะ
 
ขอบคุณมาก ขอให้มีความสุขมากๆ ทั้งวะคอมซัง ทั้งน้องที่ได้ไปนะครับ