ทำงานมา 5 ปี เป็นลูกจ้างเค้าตลอด มีฝิ่นบ้างพอประมาณ เอามาเย้วๆ ไปเรื่อย
จากต้นปีที่เราเคยบ่นๆ ไปเรื่องจะซื้อคอนโด ก็ไปจัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ผ่อนมาครึ่งปี อะไรหลายๆ อย่างบอกเลยว่า ไม่เหมือนเดิม
จากเดิมไม่เคยขัดสนเรื่องค่าใช้จ่ายเลย (คือทำงานเงินเดือนก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ > แต่ก็ไม่ได้เยอะ) พอเริ่มผ่อนคอนโดแล้วก็เริ่มเข้าเนื้อ หมุนเงินไม่ทัน ทั้งจากบัตรเครดิตที่มียอดจากของเก่า และจากกิเลสทั้งบันเดิลเกมส์ เพลงในไอจูน หรือการซื้อแกดเจตอย่างล้างผลาญ คือปกติจะไม่มีปัญหา พอผ่อนคอนโดปั้บ มีปัญหาเลย
ไอผ่อนธรรมดานี่ไม่เท่าไหร่ มีงวดบอลลูน(ที่ต้องจ่ายเป็นก้อนใหญ่เพื่อโปะให้เงินดาวน์ครบจำนวน) ตรงนี้ละปัญหา แม้จะวางแผนได้ดีเตรียมพร้อมสำหรับแต่ละงวด แต่ก็มิวาย สลับไม่ทันอีกจนได้เพราะ
 
ฝิ่นที่ลงไว้ครึ่งปีแรกที่หามา หน้ามืดตามัว เอาไปกับบัญชีหุ้นนั่นแล พอมีทุนเพิ่มก็อยากลงเพราะตลาดขาขึ้นมาพักแล้ว จริงๆไม่ควรนำเงินร้อนมาลง แต่ก็ยังมิวายเอามาลงจนได้
แต่ผลโดยรวมโอเค เพราะตัวที่ถือ พฐก็โอเค ช่วงนี้จึงสนุกกับการลองเล่นกราฟ ซึ่งก็ถูกบ้างผิดบ้าง ตามประสาเม่ามือใหม่ แต่โดยรวมแล้ว ถือว่าโอเค และปีหน้าจะจำไว้ว่า จะเก็บเงินเย็นเข้าละ ไปเจอเทพเจ้าใกล้ๆตัวมา เห็นพอร์ทแล้วใจชื้นน่ะ เค้าทำได้ เราก็ต้องทำได้
 
แต่กับกองทุนที่ปีที่แล้วบอกตรงๆว่ากำไรจากการปันผลเยอะมากและดีมาก จนปลายปีที่มีการเมืองนี่หนักเลย พอร์ทแดงปี๋ พอยิ่งหันไปมองเงินปันผลยิ่งเศร้า เพราะอะไร
เพราะที่ได้มาดันเอาไปกินหนม เห่อเงินปันผล(นึกภาพคนเห่อเงินเดือนน่ะ แบบนั้นเลย) ทำให้ขาดทุน จริงๆ (แม้ว่าตัวเลขจริงๆจะกำไรอยู่มากก็ตาม) แถมช่วงจองคอนโดก็ยอมควักเนื้อออกมาเพราะอยากที่จะอยู่คอนโดจริงๆ
 
แต่นั่นแหละ พอมานั่งคิดถึงตัวเองกับภาระหนี้ระยะยาว แล้วก็เริ่มจะปวดหัวเรื่อยๆ นี่แค่หกเดือนนะ ยังขนาดนี้ สามสิบปี คาดว่าหัวคงระเบิด ตอนนี้ก็เริ่มจะคิดไม่ถูกแล้วว่าจะขายดาวน์ดีมั้ย แต่ทำเลมันดีแบบว่าดีมาก ติดรถไฟใต้ดินลาดพร้าว ใกล้ที่ทำงานเก่าที่รู้จักของกิน คาแรคเตอร์โลเคชั่น เยอะแล้ว แถมตรงนั้นที่ก็เริ่มแพงแล้ว จะครั้นหน้าหนี ก็อดเสียดายไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ก็เริ่มเสียสติกับรายรับรายจ่าย (ในแง่นึงคือมึงมีความรับผิดชอบต่อการใช้จ่ายเยอะเลย แต่ในความจริงก็นั่นแหละ ปวดหัวจิ๊บเป๋ง)
แถมลองยื่นธนาคารตอนนี้ก็ได้แค่ 80% ซึ่งถ้าโครงการเสร็จไม่ได้ 90% จะยิ่งปวดหัวอีกรอบเพราะต้องหาเงินมาโปะอีก โอ้โห บอกเลยว่า ชีวิตจะมีห้องเป็นของตัวเองนี่ไม่ง่ายจริงๆ
 
มองอะไรง่ายเกินไปอีกแล้วเรา
ปลอบตัวเองไว้ เดี๋ยวก็ดีขึ้น

Comment

Comment:

Tweet

@piyanar สิ่งที่ไม่จำเป็นกำลังลดลงไป(เพราะได้มาหมดแล้ว 555) ตอนนี้กินพออยู่ มีประปรายให้รางวัลตัวเองบ้างก็ดีขึ้นเยอะเลยครับ
ส่วนรถคิดว่าคงไม่อยากเร็วๆนี้ เพราะหลับง่ายกลัวหลับใน แล้วก็สมาธิไม่ดีด้วยครับ
ขอบคุณสำหรับแนะนำคร้าบผม 
confused smile

#2 By bong บงๆ on 2014-10-07 21:49

ลองเลิกสิ่งที่ไม่จำเปนทั้งหลาย
เวลากิน ๆ พออยู่ อย่าอยู่เพื่อกิน
สมัยเราผ่อนบ้าน เงินเดือนสองคนผัวเมีย
3 พันกว่า ๆ ผ่อน พันสี่ร้อย
เหลือพันกว่าบาท กะสู้มาได้ประหยัดไง
บ้านนะผ่อนไปเถอะราคาแพงขึ้น
รถนะอย่าซื้อ นับวันมีแต่พังกับขายขาดทุน

#1 By ปิยะ99 on 2014-09-30 16:01